Toksoplazmoza wrodzona

W ostatnich latach pojawiły się publikacje wykazujące, że w szerzeniu toksoplazmozy duże znaczenie ma kot, mimo iż toksoplazmoza występuje u niemal wszystkich gatunków ssaków i niektórych ptaków. Przyjmuje się, że pierwotniak rozmnaża się wewnątrzkomórkowo w enterocytach kota oraz że głównym czynnikiem zakaźnym jest jego kał i wydzieliny (Pawłowski, 1980; Gabryś i wsp. 1980).

Przyżyciowe rozpoznanie toksoplazmozy wrodzonej u dziecka może nastręczać niekiedy bardzo duże trudności, a opiera się na obrazie klinicznym oraz odczynach serologicznych i immunologicznych. Wyjątkowo tylko udaje się rozpoznanie potwierdzić wykryciem pierwotniaków w płynie mózgowo-rdzeniowym, co może występować w procesie zapalnym opon i mózgu o tej etiologii. Inne stosowane badania diagnostyczne (np. test Sabina-Feldmana) mają raczej drugorzędne znaczenie ze względu na ich niespecyficzność. Najbardziej istotne wydaje się okresowe określanie i śledzenie ewolucji miana przeciwciał u kobiety ciężarnej. W wypadku dynamicznego narastania u niej miana przeciwciał konieczne jest zastosowanie leczenia, które może mieć profilaktyczne znaczenie w odniesieniu do płodu i ogromne znaczenie dla przyszłych losów dziecka (Michałowicz, 1975). Leczenie dzieci, u których późno ustalono rozpoznanie toksoplazmozy wrodzonej i u których stwierdza się upośledzenie rozwoju psychoruchowego lub umysłowego oraz wiele opisanych powyżej objawów wskazujących na uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, ma charakter głównie objawowy. Omawiana choroba może pozostawać w związku etiologicznym z mózgowym porażeniem dziecięcym.

Przebycie toksoplazmozy daje na ogół trwałą odporność. Z tych też powodów rzadko rodzi się dwoje kolejnych dzieci z toksoplazmozą wrodzoną. Może to jednak wystąpić w przypadku otorbionych pasożytów, tworzących tzw. pseudocysty, zwłaszcza jeśli umiejscowione są one w mięśniach macicy matki. Podczas zmian zachodzących w macicy w okresie ciąży i porodu może dojść do uwolnienia się pierwotniaków, co może doprowadzić do zakażenia następnego (kolejnego) dziecka. Znane są również przypadki toksoplazmozy nabytej wskutek przetaczania krwi, a także w wyniku transplantacji serca (Pawłowski, 1980).

Źródło:

1. Muzykoterapia
2. DZIECKO z porażeniem mózgowym : przewodnik dla rodziców i opiekunów / pod red. Marka Syndera. - Częstochowa : Edycja Świętego Pawła, 2002
3. Odżywianie

Jaką trwałość wykazują odczynniki Roche Diagnostics do oznaczania białka?

Trwałość odczynników Roche Diagnostics:

• oryginalnych (nieotwartych) do daty ważności podanej na opakowaniu.

Jest to zazwyczaj okres od 15 do 24 miesięcy od daty produkcji i odnosi się
do produktów przechowywanych w temperaturze od 4 do lOoC. Nie wolno
zamrażać odczynników zawierających lateks.

• otwartych przechowywanych na pokładach analizatorów Roche Diagnostics.
  Wynosi ona zazwyczaj 90 dni i jest podawana w ulotkach informacyjnych
  dołączonych do opakowań.
  
  
   Źródło odżywianie.

Poranna kawa

Kawa to roślina, która zrobiła na świecie zawrotną karierę. Miliony osób rozpoczyna dzień o filiżanki kawy. Historia kawy jest bardzo stara i wywodzi się z Etiopii, jej odkrycie przypisuje się kozom, które zjadając listki i owoce kawy stawały się ożywione i wesołe, co zaobserwowali pasterze, i co zaowocowało rozpoczęciem uprawy kawy.

Współcześnie kawa ze względu na wrażliwość na temperatury uprawiana jest w gorącym klimacie, w strefie podzwrotnikowej, w 50 państwach na świecie, zaś jej największym producentem jest Brazylia.

Znanych jest wiele gatunków kawy; różnią się one między sobą wielkością i kształtem ziaren, barwą, smakiem i zapachem. Najlepsza z nich, o aromatycznym i bogatym smaku, jest kawa arabica. Rośnie ona na dużych wysokościach, na stromych górskich stokach.

Nasiona kawy zawierają: olejki eteryczne, 11% tłuszczów, 13% białka, od 0,3 do 2,5% kofeiny, mniejsze ilości adeniny, guaniny oraz 11% wody. Kawa jest jednym z najbogatszych źródeł kofeiny, jedna filiżanka małej czarnej (150 ml) zawiera jej 120 mg. Oddziaływanie kawy jest dłuższe i silniejsze na osoby pijące ją regularnie, kilka razy dziennie. Organizm wchłania kofeinę z przewodu pokarmowego już kilkanaście minut po wypiciu kawy, ale najsilniej działa ona dopiero 3 – 4 godziny później. Kofeina wpływa na organizm człowieka na wiele sposobów. Powoduje pobudzeni ośrodkowego układu nerwowego, stymuluje psychiczną i fizyczną wydolność organizmu. Ponadto przyśpiesza przemianę materii i zwiększa wydalanie ciepła z organizmu. Dlatego więc kawę coraz częściej włącza się w skład diet odchudzających. Kofeina jest również składnikiem leków przeciwbólowych i tabletek stosowanych przeciw przeziębieniu.

Kofeina jest substancją toksyczną i pita w większych ilościach powoduje uzależnienie. Niektórzy porównują ten efekt z działaniem nikotyny lub nawet heroiny. Złe poranne samopoczucie może więc być często spowodowane objawami abstynencji po godzinach nocnych, kiedy organizm nie był poddawany działaniu kofeiny.

Zatem w piciu kawy należy zachować umiar, wystarczy 100 – 200 ml aby uzyskać pożądany efekt pobudzenia. Najlepiej wypić filiżankę kawy rano i powtórzyć tę dawkę po południu. Według lekarzy nie powinno się spożywać więcej niż 6 filiżanek dziennie, większe ilości mogą prowadzić do delirium. Śmiertelna dawka to wypicie 75 filiżanek mocnej kawy w ciągu pół godziny.
Osoby z wysokim ciśnieniem tętniczym, schorzeniami nerek i serca powinny wypijać jeszcze mniej kawy (maksymalnie filiżankę dziennie) lub stopniowo ograniczać spożycie tego napoju.

Picie kawy bezkofeinowej (o zawartości poniżej 0,09% kofeiny) jest bardziej szkodliwe niż picie naturalnego produktu, ze względu na substancje użyte przy usuwaniu kofeiny (chlorek metylenu i octan etylu).

Liposukcja Tumescent

"Tumescent" sprowadza się do tego, że przed zabiegiem, pacjentowi wstrzykuje się dużą ilość płynów. Zazwyczaj jest ona trzykrotnie większa niż ilość tłuszczu, który ma zostać odessany. Zabieg z zastosowaniem tej techniki, jest zwykle dłuższy o cztery, a czasem nawet o pięć godzin. Często przeprowadzając go, nie trzeba już stosować znieczulenia, gdyż ilość środka znieczulającego zawartego we wstrzykiwanym płynie jest wystarczająca. Podstawową wadą tej metody jest jednak to, że nie jest ona zbyt dokładna. Z zastosowaniem jej wiąże się duże prawdopodobieństwo powstania podskórnych nierówności. Odmianą tej techniki, jest technika "super wet". Ilość płynu wstrzykiwana w tej technice, jest taka sama jak ilość odsysanego tłuszczu. Dlatego też, wymaga ona zwykle zastosowania dodatkowego środka znieczulającego.